LA BLOESJ GAAT DEFINITIEF STOPPEN
Geschreven door Michelle 18 september 2009

Lieve bezoekers,

Je leest het goed, La Bloesj houdt er mee op. En ik weet wat je nu denkt, Michelle, je zou toch tijdelijk stoppen? Je zou alles er even uitgooien om het resultaat juist beter en professioneler te maken? Klopt, dit ben ik een hele tijd van plan geweest, ik had zelfs de nieuwe lay-out al klaar, die zie je hier op de achtergrond (ik vond het namelijk zonde om al mijn werk in de lay-out zomaar weg te gooien en aan niemand te laten zien, dus daarom dacht ik laat ik hem toch online zetten) maar doordat ik een tijdje stopte stopte met updaten kreeg ik tijd om echt na te denken over wat ik nou werkelijk wilde, en dat heeft me tot deze beslissing gedreven.

Er zijn verschillende redenen voor dat La Bloesj stopt. Ten eerste school, één van de belangrijkste redenen. Ik zit op dit moment in 5VWO, oftewel mijn voor-eindexamenjaar. Vorig jaar, in 4VWO, ben ik met de hakken over de sloot overgegaan, ik zat op het randje. En ik kan me dat nu niet weer veroorloven, alle toetsen die ik maak tellen nu mee voor mijn eindexamen. Volgend jaar zit ik als het goed is in 6VWO, en dan heb ik dus echt eindexamenjaar, oftewel: nóg drukker dan dit jaar. Ik wil absoluut niet blijven zitten, echt, niet omdat dat nou zo'n zogenaamde 'schande' is, want soms is blijven zitten juist goed voor iemand, maar ik vind dat ik wel lang genoeg op school heb gezeten. Ik wil dolgraag iets anders doen want ik vind school gewoon écht niet leuk, ik wil als ik klaar ben met school bijvoorbeeld reizen, en daarna een beroep kiezen wat ik echt leuk vind. En als ik bijvoorbeeld zou gaan reizen, zou ik, als je er zo over nadenkt, ook niet veel kunnen updaten op een site.

De tweede reden heeft met mij persoonlijk te maken. Ik heb namelijk iets gevonden waar ik ontzettend veel plezier in heb, en dat is schrijven. Ja! Ik ben een boek aan het schrijven, sinds ongeveer anderhalve maand. En dan moet je niet denken aan literatuur of iets, ik schrijf namelijk chicklit. Ik ben begonnen toen ik me verveelde, en had niet gedacht dat ik het zo leuk zou vinden, maar ik kan niet meer stoppen. Elke dag schrijf ik een stuk aan mijn boek erbij, en elke keer raak ik weer gefascineerd over het feit dat als je schrijft je helemaal mee gaat in het leven je personage. Het is alsof je er zélf in zit.
Waar mijn chicklit over gaat hou ik liever nog even geheim, anders is de verrassing eraf, maar ik ben van plan om, als ik het af geschreven heb, het uit te gaan geven. Ik ben niet zo'n iemand die gaat zeggen 'Ja! Ik schrijf leuk!' want ik vind dat ik dat aan anderen moet overlaten. Chicklit is een genre wat de meeste meiden en (jonge) vrouwen leuk vinden, en ik heb er voor gekozen om de thema's humor, romantiek en verrassingen centraal te zetten in mijn boek. Tot nu toe hebben ongeveer vijftien dichtbijstaande mensen gelezen wat ik heb geschreven en ze vonden het heel leuk. Ik kan het zelf niet geloven, maar ik heb meerdere keren gehoord dat ik talent heb voor schrijven. En dat bedoel ik absoluut niet arrogant, maar ik denk dat het meer het resultaat is van iets waar ik heel erg mijn best voor doe. Wat ik bijvoorbeeld doe is om er niet zo'n typisch cliché chicklit van te maken. Ik heb héél veel chicklit gelezen, en ben dol op de boeken, maar ik denk dat iedereen het met me eens is als ik zeg dat de verhalen negen van de tien keer heel voorspelbaar zijn. Dus ik wil het graag anders aanpakken, ik wil anders en vernieuwender zijn dan de schrijvers die jullie al kennen.
Ik denk dat mijn boek over een tijd klaar is, dus als de uitgever er ook enthousiast over is, en het daadwerkelijk in de boekhandels te zien zal zijn vraag ik jullie, over een paar maanden, die chicklit, geschreven door Michelle F. op te pakken, en de achterkanttekst te gaan lezen. Als het verhaal je leuk lijkt wil je het misschien zelfs wel kopen, dat laat ik aan jou over. Het zou voor mij een droom zijn die uit zou komen.

En dan is er ook nog een derde reden voor het stoppen. Ik had er simpelweg namelijk geen plezier meer in. Updaten zag ik (helaas) niet meer als iets leuks, maar als een plicht. Ik zou falen als ik het niet vaak genoeg deed had ik het gevoel, maar leuk om te doen vond ik het, al een hele tijd, diep in mijn hart niet echt meer. Dat kwam onder andere door de reacties, maar ook door alle tijd die ik erin stopte. Gemiddeld was ik per dag anderhalf tot twee uur bezig met La Bloesj, zonder veel enthousiasme, en mijn privéleven begon er onder te lijden.

Ik wil heel graag zeggen dat het me ontzettend spijt. Er waren mensen die mijn site graag volgden, en die zich verheugden op mijn comeback, maar ik heb deze beslissing moeten maken omdat ik denk dat het zo beter is. Ik schrijf dit stuk met pijn in mijn hart maar ik had nu weer kunnen beginnen met mijn site, en dan had ik na een tijdje opnieuw de spirit verloren en zou het updates aantal langzaam weer dalen, en dat wil ik niet. Ik wil jullie niet opnieuw teleurstellen.
Wat ik wil zeggen is dat ik jullie ontzettend bedank. Ook voor de mensen die artikelen hebben ingestuurd en die ik nu niet meer kan gebruiken (mijn advies: misschien kan een andere Fashion, Beauty & Lifestyle het gebruiken zodat je het niet voor niets hebt geschreven). In december zou La Bloesj twee jaar bestaan, en er zijn tijden geweest die echt top waren! Ik zeg wel dat ik de spirit ben verloren om te updaten, maar dat was voornamelijk aan het einde, dat begon ongeveer een half jaar terug. Want ik mag zeker niet vergeten dat er ook tijden waren dat La Bloesj een aanvulling op mijn leven was, ik heb er namelijk óók ontzettend veel plezier van gehad en heel veel van geleerd.

Wat ik jullie wil meegeven is dat je altijd moet blijven geloven in je dromen. Niets is onmogelijk. Laatst heb ik in een heel moeilijke situatie gezeten, en bijna niemand wist het, maar die duurde al bijna tien jaar. Ik leed daar verschrikkelijk onder, totdat het lot, ongeveer twee weken geleden, in greep en een einde aan het probleem maakte. Op het moment dat ik het niet verwachtte, ik had de hoop allang opgegeven en geloofde niet meer in een oplossing. Ik dacht dat het hopeloos was, maar niets is hopeloos. Alles kan goed komen, hoe lang het ook duurt, misschien ook wel op het moment dat je het niet verwacht. Je moet er alleen wel voor vechten, je mag nooit opgeven. Je moet alle obstakels overwinnen om bij je doel te komen, want ik ben ervan overtuigd dat álles binnen je mogelijkheden ligt. Zolang je er maar hard genoeg voor strijdt.

Lieve bezoekers, bedankt voor alles wat jullie voor mij hebben gedaan! Jullie gaan ongetwijfeld nog van mij horen. Ik hoop dat dat misschien wel te maken heeft met mijn boek, maar ik kan niet in de toekomst kijken, dus hoe dat gaat lopen weet ik niet. Als dat niet lukt gaan jullie ook nog van mij horen. Ik ben geen stille muis, ik heb altijd wel iets te doen, en ik blijf doorgaan om mijn dromen werkelijkheid te laten worden!

Liefs,

Michelle

P.S.: Als jullie mij nog steeds willen volgen raad ik dat aan om dat via mijn Twitter account te doen. Elk jaar had ik in februari dat ik moest betalen voor de domeinnaam La Bloesj, dus ik denk dat ik de site gewoon laat bestaan tot februari, dan niet betaal, en dan zal mijn site automatisch geschrapt worden. Jullie kunnen via het menu nog naar de artikelen die al online stonden. Het gastenboek blijft nog even open, de berichtjes daar zal ik dus zeker lezen.